Говоріння на рівні B1 — завдання, стратегії та приклади

Na fotografii widzę kobietę, która zajmuje się roślinami na niewielkim balkonie przy domu. Jest ubrana sportowo: ma jasną bluzę, zielone spodnie i wygodne buty. Na rękach ma kolorowe rękawiczki ogrodnicze.

Kobieta kuca obok dużej białej donicy i przesadza do niej zieloną roślinę. Wokół leży trochę ziemi. Po prawej stronie stoją jeszcze dwie doniczki, a za nimi znajduje się worek z ziemią. Na podłodze widać również telefon.

Jest jasno i słonecznie. Kobieta wygląda na skupioną, ale spokojną. Wydaje mi się, że ogrodnictwo jest jej hobby i że wykorzystuje wolny dzień, żeby uporządkować balkon.

Zdjęcie przedstawia młodą osobę, która uczy się w sypialni. Siedzi po turecku na łóżku i czyta notatki. Ma na sobie ciemną bluzkę oraz szerokie dżinsy.

Na łóżku znajduje się bardzo dużo rzeczy: otwarty laptop, kilka książek i zeszytów, telefon, mały aparat oraz jedzenie. Z lewej strony leży plecak. Przez okno wpada ciepłe światło, dlatego przypuszczam, że jest późne popołudnie.

Osoba wygląda na skupioną. Prawdopodobnie przygotowuje się do zajęć albo kończy projekt. Taki sposób pracy może być wygodny, ale moim zdaniem biurko pomogłoby jej lepiej uporządkować materiały.

Na pierwszym planie widzę cztery młode kobiety, które siedzą razem przy okrągłym stoliku na zewnątrz. Kobieta po lewej stronie wyciąga telefon i robi całej grupie zdjęcie. Pozostałe osoby patrzą w stronę aparatu.

Wszystkie kobiety są uśmiechnięte i siedzą bardzo blisko siebie. Jedna z nich obejmuje koleżankę, dlatego sądzę, że dobrze się znają. Mają różne, raczej swobodne stroje. W tle znajdują się nowoczesne budynki oraz drzewa.

Atmosfera jest pogodna i przyjacielska. Być może spotkały się po zajęciach albo świętują ważne wydarzenie. Zdjęcie kojarzy mi się z odpoczynkiem i wspólnie spędzanym czasem.

Fotografia została zrobiona w nadmorskim mieście. Na pierwszym planie znajdują się czerwone stoliki, krzesła i duże parasole należące do kawiarni. Nie ma przy nich gości, ale na promenadzie spaceruje kilka osób.

Pośrodku widzę mężczyznę w żółtej koszulce, a po prawej stronie przechodzi kobieta z torbą. Niektórzy siedzą na ławce i patrzą na wodę. W głębi płynie duży biały prom, a dalej widać portowe urządzenia.

Jest słonecznie i prawdopodobnie dość ciepło. Długie cienie wskazują na późne popołudnie. Miejsce wydaje się ruchliwe, ale jednocześnie ma wakacyjny, przyjemny charakter.

Chciałbym opowiedzieć o sobocie, podczas której prawie w ogóle nie używałem telefonu. W tygodniu dostaję dużo wiadomości, dlatego chciałem odpocząć od ekranu i sprawdzić, czy potrafię inaczej zaplanować dzień.

Rano zostawiłem telefon w szufladzie i poszedłem na długi spacer. Później ugotowałem obiad z przepisu zapisanego w starym zeszycie. Po południu odwiedził mnie kolega. Zwykle pokazujemy sobie filmy w internecie, ale tym razem długo rozmawialiśmy i graliśmy w karty.

Na początku kilka razy odruchowo szukałem telefonu. Potem poczułem jednak większy spokój i miałem wrażenie, że dzień trwa dłużej. Moim zdaniem telefon bardzo ułatwia życie, ale dobrze jest czasem świadomie go odłożyć. Dlatego chcę powtarzać taki dzień raz w miesiącu.

Osobie, która pierwszy raz przyjeżdża do mojego miasta, poleciłabym stary park nad rzeką. Znajduje się niedaleko centrum, ale jest tam znacznie ciszej niż przy głównym rynku.

Najłatwiej dojechać tramwajem numer siedem, wysiąść przy bibliotece i iść około dziesięciu minut w stronę mostu. W parku są szerokie alejki, dużo wysokich drzew oraz mała kawiarnia. Można też usiąść blisko wody i obserwować łodzie. Latem w niedzielne popołudnia odbywają się tam bezpłatne koncerty.

Lubię to miejsce, ponieważ nadaje się zarówno na aktywny spacer, jak i na spokojne spotkanie z przyjaciółmi. Podsumowując, park pokazuje inną, bardziej zieloną stronę miasta i warto zarezerwować na niego przynajmniej dwie godziny.

Nauka w domu i w bibliotece ma różne zalety. W domu można zacząć pracę o dowolnej porze, zrobić herbatę i mieć wszystkie materiały pod ręką. Problemem są jednak telewizor, obowiązki domowe i częste przerwy.

W bibliotece łatwiej mi się skoncentrować, ponieważ inni ludzie również pracują w ciszy. Mam tam duży stół i dostęp do książek. Z drugiej strony muszę poświęcić czas na dojazd i pamiętać o godzinach otwarcia.

Z własnego doświadczenia wiem, że krótkie zadania dobrze wykonuję w domu. Kiedy przygotowuję się do ważnego egzaminu, wybieram bibliotekę. Moim zdaniem nie trzeba decydować się tylko na jedno miejsce — najlepsze rozwiązanie zależy od rodzaju pracy.

Ty: Cześć, masz już plany na sobotę? Kolega: Chcę odpocząć. Cały tydzień byłem zajęty. Ty: Rozumiem, ale może poszedłbyś ze mną na otwarcie ogrodu społecznego? Potrzebują ludzi do sadzenia ziół i ustawiania ławek. Kolega: Ja zupełnie nie znam się na roślinach. Pewnie tylko będę przeszkadzał. Ty: Wcale nie. Organizatorzy wszystko pokażą i zapewniają narzędzia. Możesz pomóc przy ławkach, jeśli nie chcesz sadzić.

Kolega: A ile to potrwa? Nie chcę stracić całego dnia. Ty: Zaczynamy o dziesiątej i kończymy około drugiej. Potem będzie wspólny obiad. Poznasz sąsiadów, trochę się poruszasz i nadal będziesz miał wolny wieczór. Kolega: To brzmi lepiej. Jak tam dojedziemy? Ty: Spotkajmy się o wpół do dziesiątej przy przystanku. Pojedziemy razem rowerami. Kolega: Dobrze, przekonałeś mnie. Ty: Świetnie, napiszę organizatorce, że będą dwie osoby.

Recepcja: Pensjonat Zielony Szlak, słucham. Ty: Dzień dobry. Chciałabym zapytać o wolny pokój dla dwóch osób od dwunastego do szesnastego września. Recepcja: Tak, mamy pokój dwuosobowy z łazienką. Ty: Świetnie. Jaka jest cena za cztery noce i czy śniadanie jest wliczone? Recepcja: Pobyt kosztuje tysiąc dwieście złotych. Śniadanie jest w cenie.

Ty: Planujemy przyjechać rowerami. Czy mają Państwo zamykaną przechowalnię? Recepcja: Tak, goście mogą z niej korzystać bez opłaty. Ty: A do kiedy można bezpłatnie odwołać rezerwację? Recepcja: Najpóźniej siedem dni przed przyjazdem. Ty: Rozumiem. W takim razie proszę zarezerwować pokój na nazwisko Marta Lis. Czy mogą Państwo wysłać potwierdzenie e-mailem? Recepcja: Oczywiście. Ty: Dziękuję bardzo za informacje. Do widzenia.

Ty: Dzień dobry, czy mogę porozmawiać o kursie fotografii dla początkujących? Pracownik: Oczywiście. W czym mogę pomóc? Ty: Od przyszłego tygodnia będę pracować do osiemnastej, a moje zajęcia zaczynają się o siedemnastej trzydzieści. Nie chciałabym rezygnować. Czy jest grupa w innym terminie? Pracownik: Mamy grupę sobotnią, ale jest już dość liczna. Ty: Rozumiem. A czy mogłabym przyjść na jedne zajęcia próbne i sprawdzić, czy prowadzący się zgodzi?

Pracownik: Mogę zaproponować dwie soboty. Później zdecydujemy, czy zmiana będzie stała. Ty: To bardzo dobre rozwiązanie. Czy program jest na tym samym poziomie i czy trzeba dopłacić? Pracownik: Poziom jest ten sam, a dopłata nie będzie potrzebna. Ty: Czyli w najbliższe dwie soboty przychodzę na godzinę dziesiątą, tak? Pracownik: Tak. Wyślę jeszcze potwierdzenie. Ty: Dziękuję za pomoc. Do widzenia.